Od połowy czerwca br. w ośrodku wczasowym zatrudniamy kilku pracowników sezonowych, w tym w niepełnym wymiarze czasu pracy. Ile dni urlopu przysługuje pracownikom z tytułu tej pracy?

Na wstępie należy wyjaśnić, że wśród rodzajów umów o pracę uregulowanych w Kodeksie pracy nie wymienia się umowy o pracę sezonową. O pracy sezonowej (lecz nie o odrębnym rodzaju umowy) jest mowa w art. 25¹ K.p. (zawieszonym do końca 2011 r. w stosunku do pracodawcy-przedsiębiorcy).

rys. Urlop wypoczynkowy pracownika sezonowego

Wymiar urlopu pracownika sezonowego zależy więc od jego stażu urlopowego uwzględniającego wcześniejsze okresy zatrudnienia (w tym również w podstawowym miejscu pracy), okresy nauki i inne okresy zaliczalne.

W sytuacji gdyby praca podjęta na sezon letni była pierwszym zatrudnieniem pracowniczym, należy wziąć pod uwagę treść art. 153 K.p. Zgodnie z powołaną normą, w roku kalendarzowym, w którym pracownik podjął pracę po raz pierwszy nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. Pierwszy urlop jest nabywany sukcesywnie za każdy przepracowany miesiąc, a jego wymiar nie podlega zaokrągleniu. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.

Zwykle w roku podjęcia pierwszej pracy pracownik nie posiada jeszcze 10-letniego stażu urlopowego, co oznacza, że może nabyć prawo do urlopu sukcesywnie za każdy miesiąc pracy w wysokości 1,66 dnia, co stanowi 1/12 z niższego wymiaru urlopu wynoszącego 20 dni. W przeliczeniu na godziny daje to 13 godzin i 17 minut urlopu.

Pracownik będący absolwentem szkoły policealnej podjął pierwszą pracę na podstawie umowy na czas określony obejmujący sezon letni od 6 czerwca do 31 sierpnia 2011 r. Z dniem 5 lipca 2011 r., po przepracowaniu miesiąca, nabył prawo do 1,66 dnia urlopu (1/12 x 20 dni). Jeśli pozostanie w zatrudnieniu zgodnie z umową, to nabędzie prawo do kolejnej 1/12 z 20 dni urlopu w dniu 5 sierpnia br. W przypadku podjęcia kolejnego zatrudnienia pozostały przepracowany okres (od 6 do 31 sierpnia br.) w zakresie prawa do urlopu doliczy do stażu urlopowego następny pracodawca.

Realizacja prawa do kolejnego urlopu zależy od przebiegu zatrudnienia pracownika. Urlopy kolejne nabywane są w następnych latach z góry, a na nabycie prawa wpływa jedynie fakt pozostawania w stosunku pracy.

Ustalając wymiar urlopu proporcjonalnego ze względu na nieprzepracowanie pełnego roku kalendarzowego stosuje się regulacje zawarte w przepisach od art. 155¹ do 155³ K.p. W myśl art. 155¹ § 1 K.p., w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do kolejnego urlopu, temu pracownikowi u kolejnego pracodawcy przysługuje urlop w wymiarze proporcjonalnym do okresu zatrudnienia w danym roku kalendarzowym.

Według art. 155³ K.p., przy ustalaniu wymiaru urlopu na podstawie art. 155¹ i 155² K.p. niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Stosownie do art. 155^2a K.p., przy ustalaniu urlopu wypoczynkowego w wymiarze proporcjonalnym, kalendarzowy miesiąc pracy odpowiada 1/12 wymiaru urlopu przysługującego pracownikowi na podstawie art. 154 § 1 K.p., a niepełny kalendarzowy miesiąc pracy zaokrągla się w górę do pełnego miesiąca. Jeżeli ustanie stosunku pracy u dotychczasowego pracodawcy i nawiązanie takiego stosunku u kolejnego pracodawcy następuje w tym samym miesiącu kalendarzowym, zaokrąglenia do pełnego miesiąca dokonuje wyłącznie dotychczasowy pracodawca.

W ośrodku wczasowym na czas określony od 6 czerwca do 12 września 2011 r., tj. w okresie sezonu letniego, został zatrudniony pracownik posiadający 7-letni staż urlopowy. W poprzednim zakładzie przepracował 2 miesiące od stycznia do lutego br. i wykorzystał 4 dni urlopu (2/12 x 20 dni = 3,33 dnia, po zaokrągleniu 4 dni).

U obecnego pracodawcy za 4 miesiące pracy (po zaokrągleniu) nabędzie prawo do 7 dni urlopu (4/12 x 20 dni = 6,66 dnia, po zaokrągleniu 7 dni).

Należy pamiętać, że w myśl art. 154 § 2 K.p. wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu określony w art. 154 § 1 K.p. Ewentualny wynikający z wyliczenia niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

Pracownik posiadający ponad 10-letni staż pracy jest zatrudniony na 2/3 etatu w okresie od 1 czerwca do 30 września 2011 r.

Za 4 miesiące pracy w podanym wymiarze przysługuje pracownikowi 6 dni urlopu, zgodnie z wyliczeniem: 2/3 etatu x 26 dni = 17,33 dnia, po zaokrągleniu 18 dni; 4/12 x 18 dni = 6 dni.

Pracownicy, o których mowa, mogą wykorzystać urlopy z tytułu pracy sezonowej w naturze, w czasie trwającego zatrudnienia. Jeśli ich w tym czasie nie wykorzystają, wówczas pracodawca, stosownie do art. 171 K.p wypłaci im ekwiwalent pieniężny.